Azrieth

Zahreth'te çocuklara bir kuşun ya da bir rüzgârın adı verilir. Azrieth'e ikisini de vermediler. Tel-Azra Yuvası'nın okuyucuları göğü okur. Azrieth'in doğduğu gece gökte bir yıldırım yazı yazdı. Okuyucular o yıldırımı okudu ve adını oradan aldı. Anlamını kimse ona söylemedi. Azrieth sonradan gerçeği öğrendi: Onlar da bilmiyordu. Yıldırım o gece yalnız o heceyi yazmıştı. Cümlesini hiç bitirmemişti.

On iki yaşında Rüzgâr Okuyucu çırağı oldu. Gök Yazısı'nı herkesten hızlı okuyordu. Bir fırtınanın cümlesini daha ilk harfinden tahmin ediyordu. Her doğru okuma ona bir tel beyaz saç bıraktı. Çünkü yıldırımı okumak Dem ister. Dem, Devran'da zamanın madde halidir. Geçtiği bedeni tuhaf biçimde yaşlandırır. On altı yaşında bütün saçları ağarmıştı. Fırtına Meclisi bunu bir onur saydı.

DS 1244 baharında Meclis bir fırtına okudu. DS, Duruş'tan Sonra demektir; Devran yılları böyle sayar. Bu fırtına, Bulut Denizi'nin dibinde doğan büyük bir cümleydi. Kendini yavaş yavaş yazıyordu. Okuyucular onu harf harf çözdü. Cümlenin sonunda bir yerin adı vardı: Tel-Azra. Fırtına Yuva'yı uçurumdan koparıp aşağı atacaktı. Meclis tartıştı ve oy verdi. Kararı açıktı: Kimse göğün sözünü kesemez. Halk Yuva'yı boşaltacak, fırtına da cümlesini bitirecekti.

Azrieth boşaltmanın zamanında bitmeyeceğini biliyordu. Yaşlıları ve kuluçkadaki şahinleri kimse taşıyamazdı. Fırtınanın geldiği gece asasını aldı. Uçurumun en ucuna yürüdü. Sonra kimsenin ona öğretmediği bir şey yaptı. Fırtınayı okumadı, onu yazdı. Rüzgârı harf harf geri sardı ve asasının ucundaki küreye çekti. Sabah olduğunda Yuva ayaktaydı ve gök temizdi. Azrieth'in elindeki kürenin içinde ise bir fırtına dönüp mırıldanıyordu.

Meclis ona teşekkür etmedi. Göğün sözünü kesmek, Zahreth'in en ağır suçudur. Meclis Azrieth'i sürgün etti. Kararı ona Şahinciler'den bir kurye getirdi. Bu kurye, çocukluk arkadaşı Kestrel'di. Kestrel mektubu uzatırken ağlamadı. Ama Azrieth mektubun mührünün kırık olduğunu fark etti. Kestrel mektubu okumuştu. Okuduktan sonra da yine getirmişti. Mektubu kimseye bırakmamış, kendi eliyle getirmişti.

Sürgünün ilk haftasında Azrieth, Gurhal'ın bazalt yaylalarında yürüyordu. O sırada fırtına kaçtı. Bir gece boyunca küreden sızdı ve göğe yayıldı. Sonra üç gün boyunca bir geçidin üstüne yağdı. Azrieth onu geri çağırmaya çalışırken düştü. Kızıl saçlı bir savaşçı onu buldu. Onu sırtına aldı ve boyunun mağaralarına taşıdı. Hiçbir şey de sormadı. Azrieth sonunda fırtınayı geri aldı. Ama yağmurun hangi geçide yağdığını hiç öğrenmedi. Orada ne olduğunu da bilmiyor.

Azrieth fırtınaya Yarım Cümle der. Çünkü fırtına kürenin içinde durmadan yazıyor. Kıvılcımdan harfler yazıyor. Bu harfler yarım kalmış bir cümlenin devamı. Azrieth geceleri onları okumaya çalışıyor. Bazen bir kelime belirecek gibi olur, sonra harfler dağılır. Fırtına cümlesini bitirmek istiyor. Azrieth onu serbest bırakırsa cümlenin tamamlanacağını düşünüyor. Son kelime yine bir yerin adı olacak. Hangi yerin olacağını bilmiyor. Bu yüzden asasını hiç bırakmıyor, uyurken bile.

Arena'ya Yarım Cümle yüzünden geldi. Sürgün biri Dem'i ancak Arena'da kazanabilir. Tavellin'in ajanları şişedeki bir fırtına için fiyatlarını çoktan söyledi. Azrieth satmıyor. Sonra Tekleme oldu. Tekleme, bütün Devran'ın bir kalp atımı boyunca durduğu andır. O anda küre de durdu. Sonra Yarım Cümle ilk kez bir kelimeyi yarıda kesmedi. Kelimeyi baştan sona yazdı. Azrieth onu okudu. O günden beri Tel-Azra'ya bir mektup yazıyor. Her seferinde de yırtıyor.