Thessaly

Tavellin'de her yurttaşın bileğinde bir mühür saati vardır. Bu saat kişinin bakiyesini gösterir ve herkes onu görebilir. Kraliçenin bileğinde ise saat yoktur. Onun bakiyesi tacına işlenmiştir. Tacın bakiyesi de kentin borcudur. Tavellin'in Saat Kraliçesi bir hükümdar değil, bir kefildir. Kent bir yılı ödeyemezse, o yıl kraliçenin kalan yıllarından düşer.

Thessaly, Mirandel Hanesi'nin en küçük kızıydı. Tahta en uzak olan da oydu. DS 1236'da on yedi yaşındaydı. DS, Duruş'tan Sonra demektir; Devran yılları böyle sayar. O yıl Kraliçe Oriane'nin taht odasında bir törene katıldı. Oriane, Sarkaç Meclisi'ne döndü ve sesini yükseltti: «Sayım sah—» Sonra durdu. Cümlesinin ortasında kaldı. Eli havada, dudakları yarı açıktı. Meclis bir an sustu. Kentin yasasına göre yeni bir kefil gerekiyordu. En büyük borç da Mirandel Hanesi'nindi.

Thessaly tacı o gece taktı. Etrafında dönen üç altın çark da o gece geldi. İnsanlar çarkları süs sanır, ama değildir. Her çark, borçlu bir bölgenin defteridir. Askaran'ın çarkı kızıl, Hesperra'nınki alaca, Olumre'ninki yeşildir. Askaran bir sefer için borç alınca çarkı hızlanır. Hesperra ödeme yapamayınca çarkı ağırlaşır. Thessaly her gece bu çarkların kafasının içinde tık tık döndüğünü duyarak uyur.

Göğsünde büyük bir altın dişli var. Dişlinin ortasında küçük bir sarkaç atar. Bu sarkaç yalnız ona aittir. Kentin saatçileri onu taç giyme gününde verdiler. Ne olduğunu ise söylemediler. Thessaly bunu kendi hesapladı. Sarkacın her salınımı bir gün sayar. Hem de geriye doğru. Bugün sarkaca göre on bir yılı kaldı. Bu sayıyı saymak istemiyor. Ama saymadan da edemiyor.

Oriane hâlâ taht odasında duruyor. Kimse onu kaldırmaya cesaret edemedi. Meclis onu bir uyarı olarak orada bıraktı. Durmuş bedenine yalnız bir adam bakıyor. Bu adam, Pas Zindanları'nın gardiyanı Torvan. Torvan kafesli miğferiyle her sabah Oriane'nin eteğinin tozunu alır. Thessaly bazı geceler ona sorar: Oriane bizi duyuyor mu? Torvan her seferinde aynı cevabı verir: «Duyuyorsa, cümlesini bitirmek için bekliyordur.»

Thessaly Arena'ya kefil olarak geldi. Kazandığı her Dem, kentin borcundan düşer. Dem, Devran'da zamanın madde halidir. Yani Thessaly kazandıkça kendi yıllarını geri satın alır. Ama Saat Kraliçesi'nin Arena'daki gücünün de bir bedeli var. Geri Sar adlı büyüsü bir dostun yarasını birkaç saniye geriye sarar. O saniyeler bir yerden gelmek zorunda. Her geri sarmada Thessaly'nin sarkacı bir tık fazla atar. Başkalarına, kendinde olmayan zamanı veriyor.

Sarkaç Meclisi ondan başka şeyler de istiyor. Zahreth'ten sürülmüş Azrieth adında bir kız var. Herkes, kızın asasında canlı bir fırtına taşıdığını biliyor. Şişelenmiş bir fırtına, Dem Borsası'nda bir kentin yıllık geliri kadar eder. Meclis, Thessaly'ye fırtınayı satın almasını emretti. Kız satmazsa, zorla almasını istedi. Thessaly henüz karar vermedi. Kızın gözlerinde kendi gözlerini görüyor. İkisi de seçmediği bir yükü taşıyor.

Bir şey daha var. Kentin kalbinde bir cam kule var. Kulede Ulu Sarkaç sallanıyor. Ulu Sarkaç altmış yıldır Arena'nın bir salınım önünden gidiyor. Salınım, Arena'daki bir maçtır. Saatçiler bunun bir onur olduğunu söyler. Onlara göre Tavellin zamanı herkesten önce bilir. Bir gece Thessaly, kimse görmezken, sarkacın ağırlığına dokundu. Taş sıcaktı. İçinden, çok derinden, kalp atışına benzeyen bir ses geliyordu.

Tekleme gecesi Thessaly taht odasındaydı. Tekleme, Arena'nın bir kalp atımı boyunca durduğu andır. Dünya o an durdu. On bir yıldır duran tek kişi ise kıpırdadı. Oriane'nin dudakları kapandı ve cümlesi tamamlandı. Sonra yine durdu. Thessaly o kelimeyi duydu. Torvan da duydu. İkisi de henüz kimseye söylemedi.