Orenna

Hesperra'da yaşayan hiç kimse gün doğumu görmedi. Güneş DS 842'den beri batı ufkunda yarı gömülü duruyor. DS, Duruş'tan Sonra demektir; Devran yılları böyle sayar. Hesperra'da ışık hep yataydır ve gölgeler hep uzundur. Gökyüzü sanki hep bir günün bitişindedir. Orenna Alaca Çizgisi'nde doğdu. Bu çizgi, ışık ile gecenin birbirine değdiği dar bir şerittir. Evinin batı penceresi altın rengine, doğu penceresi mürekkep karasına bakardı.

Çizgi'nin çocukları iki tarafın oyunlarını da bilir. Orenna gündüzleri Tarikat'ın fener yağcılarının peşinden koşardı. Akşamları ise doğudaki gölgelere dalan bir kızla yarışırdı. Hesperra'da akşam bir saat değil, bir yöndür. O kız gölgelerde kaybolmayı çok iyi bilirdi. Orenna ise onu bulmayı daha da iyi bilirdi. Bir keresinde uzun bir gölgenin dibinde fener yaktılar. Birbirlerine gerçek adlarını söylediler. Kız sonra Gece Divanı'na katıldı ve adını değiştirdi. Orenna onun eski adını hâlâ hatırlıyor.

Orenna on altı yaşında Fener Tarikatı'na girdi. Tarikat'ın yemini tek cümledir: Şafak gelene kadar yol karanlık kalmayacak. Nöbetçiler Hesperra'nın bütün yollarını fenerlerle aydınlatır. Fenerlerin camı, tutulmuş ışıktan yapılır. Işıkları turkuazdır, çünkü içlerinde yağ yanmaz. İçlerinde Hesperra Kolu'ndan süzülen Dem yanar. Dem, Devran'da zamanın madde halidir. Fenerdeki ışık, durmuş bir günün ışığıdır.

Şafak Nöbetçisi yemini ettiği gece göğsüne bir güneş kabartması taktılar. Kabartma bir gün doğumunu gösterir. Ufuktan bir yarım daire yükselir ve üstünde ışınlar açılır. Orenna o resme yıllarca baktı. Bir kabartmada gün batımı ile gün doğumu aynı görünür. Aradaki farkı yalnızca anlatılan hikâye belirler. Bazı geceler bunun onu neden bu kadar korkuttuğunu düşünür.

Yirmi dokuz yaşında İlk Fener'in taşıyıcısı oldu. İlk Fener, Tarikat'ın kalbidir. Hesperra'daki bütün fenerler ateşini ondan alır. İlk Fener ise hiç sönmedi. Onu taşıyan kişi, Arena'da Tarikat adına ant verir. Ant, şampiyonun kazandığı Dem'i bir hamiye bağlayan sözdür. Kazanılan Dem, Şafak Vaadi için Hesperra Kolu'na akar. Orenna feneri altın bir direğin ucunda taşır. Arena'ya ilk girdiğinde yankılar dönüp ona baktı. Yankılar, Arena'nın hafızadan bastığı küçük askerlerdir. Orenna bunu gördüğüne yemin eder.

Arena dışında Orenna'nın asıl savaşı, Olumre sınırındaki mülteci kamplarıdır. Vebadan kaçan aileler Hesperra'nın ışık tarafına sığınır. Orenna kamp yollarını fenerlerle çevirir. Geceleri kapıda nöbet tutar. Kamplarda Elowen adında bir şifacıyla tanıştı. Elowen otuz yıl hareketsiz kaldıktan sonra uyanmıştı. Bastığı yerde çiçekler açar. Orenna onda bir kanıt görür: Hesperra da bir gün uyanabilir. Kamptaki çocuklar ona hep aynı şeyi sorar: Güneş doğunca nasıl bir ses çıkar? Orenna her seferinde bilmediğini söyler. Çocuklar ona inanmaz. Şafağı bilmeyen bir Şafak Nöbetçisi onlara şaka gibi gelir.

Askaran'ı affetmedi. Dört yüz beş yıl önce Kurran Seti, Hesperra Kolu'nu kesti. Güneş de batarken dondu. Set sonra yıkıldı, ama güneş yine kıpırdamadı. Orenna Arena'da Askaran'ın kızıl sancağını görür. Sancaktar Kaedra'nın kumaşındaki adlara bakar. Sonra kendine sorar: Bizim ölülerimizin adlarını kim dikti?

Bir yıl önce Tarikat arşivinde eski bir defter buldu. Defteri kurucu kendi eliyle yazmıştı. Kurucunun adı kapakta duruyordu, ama soyadını biri kazımıştı. İlk sayfada İlk Fener'in yakıldığı gün yazıyordu. Bu tarih, güneşin donduğu günden üç gün önceydi. Orenna defteri kapattı ve yerine koydu. Kimseye de bir şey söylemedi.

O günden beri İlk Fener'e her baktığında aynı soruyu sorar. Işığımızı yakan kişi, karanlığın geleceğini nereden biliyordu? Belki daha kötü bir soru da var. Şafak gerçekten gelirse, bu fener hâlâ yanar mı?