Vesper

Gece Divanı'nda kimse doğduğu adla anılmaz. Gece Divanı, Hesperra'nın gölge yakasındaki bıçaklar düzenidir. Bıçak olmaya seçilen çocuk yeni bir ad alır. Bu ad ona doğu yakasındaki arduvaz köşklerden birinde verilir. O köşkler dört yüz yıllık gölgelerin içindedir. Vesper bu adı on bir yaşında aldı. Eski adını bir süre sakladı. Onu bir dosta fısıldadı, bir mektuba yazıp yaktı. Sonra Arena'ya girdi. Arena'da ölen şampiyon bir havuza geri sarılır. Bir gün Vesper o havuzun kenarında eski adını hatırlamaya çalıştı. Yerinde yalnızca bir boşluk buldu.

Alaca Çizgisi'nde büyüdü. Çocukken ışık yakasından gelen bir kızla gölgelerde saklambaç oynardı. Kız fener yağı kokardı. Vesper saklanmayı iyi bilirdi, öteki kız da bulmayı. Bir gün uzun bir gölgenin dibinde bir fener yaktılar. Vesper ona gerçek adını söyledi. O kızın adı Orenna'ydı. Vesper'in unuttuğu adı dünyada bilen belki tek kişi odur. Ama Vesper bunu ona hiç soramaz.

Divan'ın inancı basit ve acıdır. DS 842'de güneş batarken dondu. DS, Duruş'tan Sonra demektir; Devran yılları böyle sayar. O an açıkta kalan herkes olduğu yerde durdu. Tarlada, yolda, kıyıda kim varsa öyle kaldı. Alaca Ölüleri hâlâ oradadır. Adımlarının ortasında, başları güneşe dönük dururlar. Divan'a göre gün bitmedikçe onlar dinlenemez. Gece tamamlanmalıdır. Divan buna Kapanış der. Her bıçak hayatını Kapanış'a adar.

Her bıçak yemin gecesinde bir Alaca Ölüsü seçer. Vesper, Uzun Tarla'da duran genç bir kadını seçti. Kadının bir eli güneşe uzanmış, bir ayağı yerden kalkmış. Saçları dört yüz yıldır aynı rüzgârda uçuşuyor. Vesper her ay onun yanına gider. Taş gibi duran eteğinin tozunu siler. Ona Arena'dan haberler anlatır. Bir cevap beklemez. Beklememeyi ona Divan öğretti.

Doğu yakasının gölgeleri sıradan değildir. Dört yüz yıldır aynı yöne uzanırlar. İçlerinde durmuş zaman koyulaşmıştır. Divan bıçakları bu gölgelere girmeyi öğrenir. Gölge, iki an arasındaki boşluktur. Orada saat tıkırdamaz. Vesper orada nefes almadan üç adım atabilir. Dördüncü adımda gölge onu dışarı tükürür. Sonra burnundan kan gelir.

Divan'ın bir de listesi vardır. Listede Kurran Seti'nin sahiplerinin kanından gelenler yazar. Kurran Seti, Hesperra Kolu'nu kesen settir. Divan'a göre güneşi durduran el, soyuyla birlikte kesilmeli. Yoksa gün kapanmaz. Listede Hegemon Ardaş Kurran'ın adı var. Son yıllarda bir ad daha eklendi ve mürekkebi hâlâ taze. Bu ad, Dokuzuncu Sancak'ın sancaktarı Kaedra'dır. Vesper bu adın neden listede olduğunu sormadı. Sorsa cevap alamayacağını biliyordu.

Arena'ya Divan'ın antıyla girdi. Ant, şampiyonun bir hamiye verdiği bağlılık sözüdür. Vesper her zaferde Dem kazanır. Dem, Devran'da zamanın madde halidir. Bu Dem Hesperra Kolu'na akar. Böylece dolaylı yoldan Tarikat'ın fenerlerini de besler. Vesper bu ironiyi sevmez. Zehirlerini Olumre'nin sürgün hekimi Ravel'den alır. Maskeli adam ona soru sormaz, o da ona sormaz. Bir gece Askaran mektubu taşıyan bir Zahreth kuryesinin yolunu kesti. Mektubu aldı, kuryenin canını da. Kurye yalnızca işini yapıyordu. Vesper o ay Uzun Tarla'ya gitmedi.

Arena'da Orenna'yı karşı takımda görünce elleri hançerlerin üstünde bir an gevşer. Onu aynı takımda görmek daha kötüdür. O zaman fenerin ışığı gölgelerini kısaltır. Vesper kendini çıplak hisseder. İkisi Arena'da hiç konuşmadı. Konuşsalar kimin yemini önce çatlar, ikisi de bilmiyor.

Son zamanlarda Uzun Tarla'daki kadına her gidişinde aynı şeyi düşünüyor. Divan, Alaca Ölülerinin ölü olduğunu söyler. Ama ölüler üşümez. Kadının kolundaki tüyler ise soğuk rüzgârda diken diken oluyor. Bir şey daha var. Kadının güneşe uzanan elinin parmakları biraz açılmış gibi. Vesper'in yemin ettiği geceden beri bir kıl payı açılmışlar.